loading content..

Draag je lach met trots

30 mei

“Wat is een mens mooi”, fluisterde hij

Hij droeg een groene plastic tas bij zich toen hij binnenkwam. Een zware, warme stem verwelkomde zichzelf in de kleine ruimte. Ieders ogen volgden zijn lippen, keken naar het oude, donkere Antiliaanse lichaam dat zichzelf naar de studio had gebracht. Speciaal voor onze klant hielden we opnieuw een fotoshoot en hij had toegezegd. 

81 jaar, maar fit en imponerend. Bruine ogen keken me aan toen ik hem mijn naam gaf. Een zachte hand. In de groene plastic tas zaten zijn hoeden en hij toonde ze ons. Maar - vertelde hij - een hoed zette je nooit op. Je droeg 'm. Hij schoof hem over zijn kale hoofd. Een karakteristiek gezicht. Puur. Zoals hij was. Een gezicht dat zowel bevangt als bevrijdt. 

Hij ging zitten en de foto's legden vast wat hij uitdroeg. Toen hij ze zag werd hij emotioneel. Net als bij de andere modellen. "Wat is een mens mooi", fluisterde hij. Toen hij ons verliet lachte hij een lieve lach en ik dacht: hoe vaak zet ik een lach op, en hoe vaak draag ik 'm nu eigenlijk met trots?